Radary w samolotach i na statkach.

Radar montowano także na pokładach nocnych myśliwców oraz na okrętach, by móc odnajdywać nieprzyjacielskie jednostki. Od czasu zakończenia wojny radar wykorzystywano coraz rzadziej, zarówno w celach militarnych, jak i cywilnych. Radar stał się szybko kluczowym urządzeniem w centrach kontroli lotów samolotów pasażerskich. Typowy współczesny radar składa się z anteny wysyłającej pulsacyjne sygnału radiowe w postaci wąskiej, kierunkowej wiązki. Antena obraca się ciągle, tak więc sygnał omiata całą przestrzeń wokół. Po wysłaniu każdego impulsu, układ automatycznie przełącza się na odbiór, sygnału odbitego, którego charakterystyka częstotliwościowa jest identyczna z charakterystyką impulsu wysyłanego. Układ autentycznie mierzy odległość od odszukanego obiektu. Na ekranie okrągłej lampy oscyloskopowej sygnały odbite reprezentowane są w postaci jasnych plam. Środek ekranu odpowiada pozycji radaru. Samoloty pojawiają się na ekranie jako świecące punkty. Operator może bezzwłocznie określić zarówno kierunek lotu, jak i odległość d obiektu pojawiającego się w zasięgu urządzenia.